De vrouw werkt het hardst, ook in Thailand

Als je veel reist en veel landen bezoekt, en je kijkt iets verder dan de gemiddelde toerist zal doen, dan valt je al snel een ding op dat al die landen gemeen hebben. De vrouw werkt het hardst, terwijl de man er zich met een Jantje van Leiden vanaf maakt.
Santana werkt op het land

Als je veel reist en veel landen bezoekt, en je kijkt iets verder dan de gemiddelde toerist zal doen, dan valt je al snel een ding op dat al die landen gemeen hebben. De vrouw werkt het hardst, terwijl de man er zich met een Jantje van Leiden vanaf maakt.

Manlief komt thuis van werk, er van uit gaande dat ie dat al heeft, grijpt naar een fles bier en duikt voor het huis/hut of achter de tv. Vrouwlief heeft er ook al een werkdag opzitten, maar kookt voor manlief als ze thuis komt, doet het huishouden, verzorgd de kinderen etc. etc. Het is in Thailand niet anders.


Productie, productie, productie

Terwijl in de westerse wereld alles gebaseerd is op meer productie, meer melk, meer graan, meer mais, is boeren in andere landen vaak gewoon een kwestie van overleven. Zoals voor boerin Santana (50) in de armste streek van Thailand Isaan. Samen met haar man Panjaa (60) werkt ze dag in dag uit om het hoofd boven water te houden.

Haar boerderij, als je het zo mag noemen, is gelegen in Pa Tio. Ongeveer honderd kilometer van de grens met Laos. Onder de rook van provinciehoofdstad Yasothon. Mensen leven hier net boven de armoedegrens. Het gemiddelde inkomen is in Isaan 60 dollar per maand. Volgens de VN is één dollar per dag de armoede grens. Ze verdienen dus het dubbele, maar het is nog steeds geen vetpot.

Dag begint vroeg

Santana staat om drie uur ’s nachts op. Nu is het met 22 graden redelijk koel buiten. De rubber moet worden afgetapt. Die plantage ligt ongeveer 10 minuten rijden van haar woning vandaan. In de boom zijn kerven aangebracht met daaronder een plastikbakje gevestigd die de rubber opvangt. Die bakjes moeten nu worden geleegd, voordat ze overstromen. De rubber wordt verkocht aan een grote firma, die in deze streek alle rubber van de boeren opkoopt. Tegen een uurtje of vijf is daar mee klaar en dan kan ze twee uur slapen. Om zeven uur wordt van haar verwacht dat ze het ontbijt voor de familie klaarmaakt. Voor haar man, haar ouders (ma 72 en pa 79) en Billy (44). Die laatste heeft de ziekte polio gehad en is door zijn ouders aan de zorg van Santana toevertrouwd. De ouders zelf wonen nu in Florida.

Na het ontbijt maakt Santana de lunch klaar. Die bestaat overigens uit dezelfde ingrediënten als het ontbijt en het avondeten overigens: rijst met groenten, vis of vlees en bladkruid dat je samen met vis of vlees eet. De lunch wordt vanmiddag op het land gegeten. De rijst moet namelijk worden geoogst. Diverse mensen uit het dorp komen helpen. Santana betaalt ze voor een dag werken (10 uur) 200 bath. Dat is omgerekend iets meer dan vier euro. En ze zorgt voor de lunch. De rijst wordt met de hand gesneden. De hele dag zie je kromgebogen ruggen op het veld, terwijl de temperatuur oploopt tot zo’n 35 graden. In tegenstelling tot wat wij zouden doen, hebben de Thai alle stukjes huid bedekt met kleding. Alleen de handen en het gezicht zijn vrij.

Oude machines

In de hoek van het veld staat iets wat lijkt op een tractor. Maar dan wel eentje die zijn beste tijd al heeft gehad. Waar ooit de cabine heeft gezeten is nu alleen nog maar het stuur zichtbaar. De machine stamt blijkbaar uit de tijd dat auto’s nog met hendels voor bij de motor werden gestart, want dat is de enige manier op ‘m aan de gang te krijgen. En soms duurt het erg lang voordat de motor loopt. Het gevaarte wordt vooral gebruikt als trekker, of om zware last te vervoeren. “Tien jaar geleden was het boerenleven nog harder dan nu”, vertelt de man van Santana na het avondeten. “We hebben nu nog weinig techniek tot onze beschikking, maar dat was toen nog veel minder. Alles moest met de hand gebeuren. Nu hebben we al elektriciteit. En zaklampen met batterijen, zodat we in nacht ook kunnen werken”.

vrouw werkt het hardst
Toto rust uit van het rijst snijden

Het land dat zij samen werken is niet groot. Ongeveer 5,5 hectare. Af en toe lenen ze land om extra te kunnen verbouwen. Zoals van de zus van Santana. Die heeft land gekocht puur als oudedagsvoorziening. Of voor moeilijkere tijden. De zus leent dat land nu aan Santana die er dan weer extra rijst op kan verbouwen. ‘We zijn 20 jaar geleden met hetzelfde stukje land begonnen als nu’, vertelt Santana. ‘We hebben niet meer nodig. Soms mislukte een oogst, maar altijd hadden we genoeg om zelf te eten te hebben’. Santana en Panjaa verbouwen rijst, maïs, rubber en champignons. Ze houdt ook kippen, maar die zijn puur alleen voor de eigen slacht.

Zoon werkt mee, vrouw werkt het hardst

Ze heeft twee kinderen, een dochter (31) en een zoon (25). De dochter Kung Naang heeft het platteland verruild voor de grote stad en werkt en woont in Bangkok. Ze is getrouwd en heeft een kind van net een jaar oud. Zoonlief Toto heeft twee jaar geleden zijn studie op de universiteit (landbouwingenieur) afgerond en woont bij zijn ouders. Hij helpt ze op het land en is van plan om de boerderij over te nemen. Maar dan wel op zijn manier, niet zoals zijn vader nu het land bewerkt.

Geen uitbreiding

“Het lukt ons nog steeds om het hoofd boven water te houden”, zegt Panjaa. Meer land kopen zou de opbrengst verhogen, maar ook de risico’s groter maken. Je moet personeel aannemen om dat land te verbouwen, de bank het geld terug betalen dat je van hun geleend hebt. En natuurlijk belasting betalen over die grond. Dat is hier niet zo’n groot bedrag als in Holland, maar je moet het wel betalen. Santana betaalt nu voor de 5,5 hectare ongeveer 2000 bath belasting per jaar (ruim 40 euro).

Panjaa is nu 62 jaar oud. Wanneer denkt hij met pensioen te gaan? “Pensioen bestaat hier niet. Mijn kinderen moeten voor mij zorgen als ik niet meer kan werken.” Kung Naang stuurt nu al elke maand geld naar huis om haar ouders te steunen. Dat is Thaise cultuur. “Maar ik ben nog niet oud hoor!”, zegt de man van Santana met een brede glimlach op zijn gezicht. “Alles doet het nog. Ik kan al het werk nog zonder problemen doen. Ik denk dat ik op mijn zeventigste nog steeds op het land sta”, zegt Panjaa terwijl hij zijn vrouw vol liefde in de ogen kijkt.

Post Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.