fbpx
Thaise gevangenissen zijn dodelijkAchtergrond Uitgelicht 

Thaise gevangenissen zijn dodelijk

Thaise gevangenissen zijn dodelijkThaise gevangenis, net als vrijwel alle andere gevangenissen in de wereld, onthullen de donkere kant van een iemand. Bovendien: Thaise gevangenissen zijn dodelijk.

De gevangenissen in de provincies zijn de meest dodelijke voor westerlingen. Die in in Bangkok zijn wat minder gevaarlijk, omdat het personeel van de ambassades de gevangene regelmatig bezoekt en de ergste misstanden weet te voorkomen.  Maar toch… heroïneverslaving viert er hoogtij, waanzin is een regelmatige bijwerking, en niemand verlaat de gevangenissen ongedeerd.

Vijf = één regel

Uit een onderzoek van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bleek dat elk jaar doorgebracht in een Thaise gevangenis gelijkwaardig is (in schade aan lichaam en geest) tot vijf jaar in een standaard Amerikaanse gevangenis. Als ik deze formule gebruik heb ik vijfentwintig jaar doorgebracht in Thaise gevangenis. Na vijf jaar werd ik overgeplaatst naar Amerikaanse cel, waar ik nog een keer elf jaar doorbracht.

De Thaise gevangenis is een surrealistische plek. Net als de Thaise samenleving zelf, het is een vreemde mix van wreedheid en onverschilligheid voor het menselijk lijden. Het brengt het hele spectrum van slechtheid en wreedheid aan de oppervlakte – van groot kwaad tot transcendente vriendelijkheid. Degene die een Thaise gevangenis overleven kunnen worden gezien al oorlogsslachtoffers.

Thaise gevangenissen zijn dodelijk

Ik heb honderden doden van dichtbij gezien. In de meerderheid van de gevallen (meestal ging het om Thaise boeren en Hill Tribesman uit de jungle van de Gouden Driehoek) was hun dood een waardige bewijs van de kracht van de menselijke geest, onder de ergste soort omstandigheden.

Ik heb gezien hoe bewakers en beheerders gevangenen zinloos en bruut bleven slaan, af ​​en toe tot de dood volgde. Ik heb gezien dat gevangenen elkaar aanvielen en probeerden te vermoorden. Vaak waren kleine beledigingen genoeg om de lont in het kruitvat te steken. Andere keren waren drugs en gokschulden de oorzaken. Soms was eenvoudige woede genoeg.

Fatsoenlijk eten wordt geweigerd, medische zorg is niet beschikbaar. Terwijl de bewaarders duizenden manieren gebruiken om de gevangenen pijn te doen. Martelen van het lichaam en geest is een perverse vorm van kunst die vaak in de hoge mate verfijnd is door de autoriteiten in de gevangenis.

Thaise gevangenissen zijn dodelijkWaardigheid

Maar er zijn ook lichtpuntjes. Een stervende man deelt zijn laatste stukje voedsel met iemand die dichter bij de dood staat dan hijzelf. Iemand die een brief schrijft voor een analfabeet en zelfs voor een poststempel zorgt, zodat de familie op de hoogte is van zijn naderende sterven. Vaak ontdekken mensen juist hun waardigheid tijdens diep menselijk lijden.  Ze zorgen voor- en delen met anderen uit een gevoel van juistheid, zonder enige gedachte aan een persoonlijke beloning.

Is dat dan de les in? Om te overleven en onze eigen menselijkheid te ontdekken in deze hel? Ik weet het is een cliché. Maar dit soort plaatsen zijn alleen maar uit te roeien door een wereld zonder misdaad te creëren. Te beseffen dat voedsel, onderdak, een minimum aan comfort, en een beetje respect genoeg moet zijn. En niet te verlangen naar de auto of de flatscreen van de buurman.

Vrij vertaalt naar artikel van T.M. Hoy in The Huffington Post.  Hoy is auteur van het boek’  Rotting in a Bangkok Hilton: The Gruesome True Story of a Man Who Survived Thailand’s Deadliest Prison.’ 

Lees ook

%d bloggers liken dit: