fbpx
Cultuur Uitgelicht 

Thaise aanspreekvorm: Ze zei Pi tegen me…

Thaise aanspreekvormThailand is een land waar de hiërarchie erg strak is geregeld. Zo heeft iedereen een typische Thaise aanspreekvorm; iemand zomaar alleen bij zijn naam noemen lijkt een doodzonde te zijn.

Uiteraard kennen we allemaal de beleefdheidsaanduiding ‘khun’. Maar er zijn er veel en veel meer. Sommige vertalen dat ‘khun’ naar mevrouw of meneer. Een goede vergelijking, maar eentje die de lading net niet dekt. Het is meer dan dat. Het is een vorm van beleefdheid, die zomaar ook kan verdwijnen. Ik herinner me nog goed dat een van mijn nichtjes me ineens niet meer ‘khun John’ noemde, maar me aansprak met ‘Naa John’. Ten teken dat ik (wat haar betreft) was toegelaten tot de familie.



Khun verdwijnt, Naa verschijnt

Naa komt weer dicht bij oom of tante, maar net als bij ‘khun’ dekt het niet helemaal de lading. Als mijn vrouw iemand aanschiet om de weg te vragen, spreekt ze die iemand ook bijna altijd met ‘naa’ aan. Of hij moet duidelijk ouder zijn dan is het ineens “Pi” of flink ouder ‘Loeng’. Een oudere oom zeg maar. De aanspreektitels in Thailand zijn net als de rest van de cultuur. Je probeert vergelijkingsmateriaal te vinden, maar dat lukt steeds net niet.

In eerste instantie was ik helemaal niet blij dat ‘khun’ plaats maakte voor ‘Pi” of in sommige gevallen zelfs “Loeng”. Later begreep ik juist erg trots mocht zijn om deze Thaise aanspreekvorm.

Pepsi Girl

Tijdens mijn verblijven in Thailand ontmoet ik veel nieuwe mensen. Sommige passeren en vervliegen als dauw in de ochtendzon. Anderen weten me langer te boeien. En soms, heel soms ontstaat daar een vriendschap uit. Via een vriend ontmoette ik zo tijdens een dinertje Nam. Ze boeide me meteen, omdat ze onThais brutaal was. Open blik en ontwapende lach. Ik was onmiddellijk gecharmeerd. Ze werkte als directiesecretaresse voor Pepsi in Bangkok en spreekt uitstekend Engels. Ze verraste nog meer omdat ze inging op een uitnodiging van mijn vrouw om met ons mee een weekje naar Loei te gaan.

Thaise aanspreekvormenOp het vliegveld van Don Mueang had ze genoeg van alle formaliteiten. ‘Pi John. Hou eens op me khun Nam te noemen’. Pi John… ik voelde me oud worden.” “Pi?? Jij laat mij oud voelen”, zei ik met een gespeeld boos gezicht. Ik dacht toen nog dat een Thaise aanspreekvorm alleen aan leeftijd gebonden was.

Thaise aanspreekvormen

Ze schiet in de lach. Nog nagiechelend legde ze uit: Pi is de aanspreektitel is voor vrienden die ouder zijn dan jij. Ook al is dat maar een paar maanden. Ik had inderdaad mijn vrouw het vele malen horen gebruiken als ze haar vriendinnen riep. ‘Als ik dan Pi John ben, hoe moet ik jou dan noemen?’, vroeg ik haar. ‘Noong Nam’ was haar antwoord.

Ik had op de Thaise les wel eens geleerd dat een oudere broer ‘pichai’ wordt genoemd en een jongere zus een ‘noongsaaw’. Maar nu begreep ik ineens ook waarom Thai bij de eerste kennismaking ze meteen vragen hoe oud je bent. Dat is namelijk belangrijk voor hen om uit te maken welke aanspreek titel ze moeten gaan gebruiken.

Maar door de Thaise aanspreekvorm te gebruiken benadrukken ze ook een band. Vriendschappelijk of familie. Als westerling krijg je die niet zomaar. Ben dus blij als iemand je ‘Pi’ noemt in plaats van ‘khun’.



Lees ook

%d bloggers liken dit: