San Kamphaeng: Thailands hot springs

San Kamphaeng Wie kent het niet, je bent al een paar dagen op een plek en je kijkt eens door de folders in je hotel naar leuke dingen om te doen. Daar staat het dan iets wat je totaal niet verwacht, San Kamphaeng: Thailands hot springs.

Je zit toch een redelijk eindje van een vulkanische gebied en dan is een heet water bron een verrassing. We hebben voor een week brommertjes gehuurd en in het foldertje staat dat er een afstand van 45 kilometer te overbruggen is.

Ik weet uit ervaring dat kilometers in het buitenland vaak langer zijn dan in Nederland. Zeker als je meetelt de mindere wegen en het ontbreken van onze vriend TomTom. We stappen goedgemutst met plastic helmpje op de broeiende hitte in. Op weg met onze stalen rossen en veel water.

Voor we de stad Chiang Mai uit zijn, hebben we al een paar keer onze nieuwe beste vriend Google Maps geraadpleegd. Chiang Mai begon wel erg groot te worden.



Het Thaise platteland

Het platteland rond Chiang Mai is bijzonder mooi en afwisselend. Dorpjes afgewisseld met rijstvelden, allemaal te zien vanaf de redelijke goede weg met veel tegenliggers.

Na bijna twee uur en een maaltijd onderweg langs de kant van de weg, jawel San Kamphaeng, we zijn er. Goed georganiseerd moet je je brommertje in een brommerpark zetten. Hij staat onder een net in de schaduw, fijn voor de terugweg, de kosten bedragen 10 baht.

San Kamphaeng

Door een wachtpost met de verplichte entree lonkt ons Thailands vulkanische activiteit San Kamphaeng Hot Springs. De geur komt je al tegemoet, Bij de verplichte sanitaire stop, hoor ik achter de wc’s al wat puffen en borrelen.

Het is geen zware bevalling op het toilet, maar een mini-boortoren met bovenop een reservoir. Vreemd, denk ik in eerste instantie. Door het gekwetter van water en mensen word ik gelokt naar een soort klein IJsland geisertje uit een vijver, sorry twee geisers, twee vijvers.

Teleurstelling

De vijvers zien er uit als pierenbadjes met veel chloor, hartstikke helder maar wel stinkend. Mensen komen met mandjes vol eieren om die, naar het recept op de rand van de vijver, een aantal minuten te laten koken.

Vanuit de vijvers loopt via een kanalenstelsel heet water door een soort efteling-parkje. Aan de kanaaltjes zitten mensen met hun voeten in het bloedhete water, schijnt gezond te zijn, hun vers gekookte eitjes te eten, schijnt minder gezond te zijn.

Heel erg gezellig en iedereen is uitgelaten en kijkt hoe de rest zijn voeten verbrand.

San KamphaengBuiten dat er kanaaltjes lopen vanuit de richting van de vijver, zie ik ineens meer buizen lopen. Vanuit de ‘boortoren’ lopen twee buizen naar de geisers. De geisers worden daar opgepompt via een koppelstuk. Ik ben wel gewend om voor de gek gehouden te worden, maar hier doen ze wel heel weinig moeite om de schone schijn op te houden.

San Kamphaeng is vooral voor kinderen en groepen erg leuk.  Een beetje teleurgesteld gaan we richting brommertje terug naar Chiang Mai. Een rit door het prachtige landschap waar niets aan geklungeld wordt.  Dat is er gewoon, zonder toeristische attractie’s gewoon overweldigend.  We rijden een mooie zonsondergang tegemoet.

One Comment

  1. Ger Horst says:

    Begrijp niet helemaal waarom je teleurgesteld bent. Het is een mooi park met twee geisers en twee “bakken” met heet water. Er komen hier zeer veel Thai genieten van alles en heerlijk relaxen. Als je dan al warm water bronnen zonder leidingen wil zien rijdt dan richting Pai en halverwege Pai rechtsaf het bos in. Dan kom je na een stevige wandeling bij twee uit de grond borrelende warm water bronnen. Zonder leidingen en mooi aangelegde parken. Maar dat is waarschijnlijk wat jij zoekt. Veel plezier.

Leave a Comment