Nachttrein naar Chiang Mai

ThailandNachttrein5Tijdens mijn allereerste backpackerstrip reisde ik vanaf Bangkok naar het noorden van Thailand. En wel met de nachttrein naar Chiang Mai.  

Een reis die je minstens een keer als Thailandganger gedaan moet hebben. Een leuke ervaring en een gemakkelijke manier van reizen.




Ik had het ticket al twee dagen van tevoren op het Hualamphong Station gekocht. De nachttrein naar Chiang Mai, de Parel van het Noorden, om 18.10 uur. Als naïeve beginneling neem ik een glas ijskoude sinaasappelsap met suiker aan van een vriendelijke Thaise, met dienblad, die mij dat vlak voor vertrek in de coupe aanreikt. Daarna komt ze, even stralend, zestig bath ophalen. Leuke truc, besef ik mij pas later.


Volkslied

Tegen halfzes zit ik al op mijn plek en zuig alles op wat ik zie op de perrons. De rugzak in het rek, de schoudertas ThailandNachttrein4tegen mijn benen en de moneybelt achter mijn overhemd. Ik kan op reis, de vrijheid lonkt. Maar eerst nog even dit. Ineens staat iedereen stil, alles wat geüniformeerd is salueert en het volkslied schalt uit de luidsprekers. Het is zes uur. Elke avond, en ook ochtend, hetzelfde ritueel ter ere van land en koning. Blijf ik bijzonder vinden.

De trein die met een rustig staccato tempo de nacht tegemoet dendert is populair. Bij budgetreizigers, reisorganisaties zoals Greenwood Travel en de Thai zelf. Het is goedkoop, veilig en comfortabel.

De bus kan ook, maar dat raad ik iedereen af. Naar verhouding duurder, onveilig en oncomfortabel. En in de trein kun je een blokje om, je maakt een praatje, koopt je biertjes van de jongen met ijsemmer, bestelt rond zevenen een rijstmaaltijd die je aan je tafeltje opeet met een fles Chang Bier en geniet van deze enerverende tocht. Een nadeel. Het wordt vroeg donker in Thailand, dus je ziet niets wat buiten voorbijkomt. Behalve wat lampjes en de helverlichte tussenstations.

ThailandNachtrreinSlaapwagon

Naast de sleeper is er ook een klasse met verstelbare stoelen, net als in de economy class in het vliegtuig. Leuk, als je er over een paar uur uit moet. Maar de slaapwagon is voor dertien uur treinen toch zeer aan te raden. Ik heb het onderste bed en rond acht uur komt er een steward in wit pak, die met een paar simpele handelingen twee bedden tevoorschijn tovert.

Met rappe bewegingen maakt hij met een laken, deken en kussen de klus af. Ik nestel mij op het bed, rugzak schuin tegen het voeteneinde en lees deinend op de cadans van het onderstel mijn boek.




Veel mensen willen het upperbed in verband met langslopende passagiers. Maar de meesten vallen al snel in slaap en het pad is geheel verlaten. Ik knip mijn lampje aan. Het is nu een dame die de drankjes verkoopt. Ze komt, zonder permissie te vragen, even bij die rare farang op bed zitten, die niet wil slapen, zijn boek leest en nog een paar koude biertjes wenst. En ja, graag ook een voor haar, glimlacht en gebaart ze. Helaas is mijn Thai nog niet zo goed als tegenwoordig. Dus de communicatie blijft handen- en voetenwerk

Ontbijt

Ik reken af, zeg gedag en val in een droomloze slaap. Rond zes uur is het naar het toilet, mij provisorisch opfrissen bij de wasruimte en een ontbijtje bestellen bij het ontbijtmannetje, dat al vroeg voor mijn bed staat. De in wit pak gestoken steward ruimt onverbiddelijk alles weer op, de zon klimt omhoog en we naderen Chiang Mai.

chiangmaitreinstation

Met wat vertraging rollen we tegen achten het station binnen. Wat katerig, toch uitgeslapen en een ervaring rijker stap ik, met de rugzak op, het trapje af.

Bij de uitgang staat een meute tuktuk-chauffeurs, die als jakhalzen hun potentiële klanten bestormen. Ik vind het allemaal best. Mijn avontuur in Noord-Thailand is begonnen.

Post Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.