fbpx
My First BuddhaAchtergrond Boeddhisme Uitgelicht 

Interview met bedenker My First Buddha

My First BuddhaDe knuffel ‘My First Buddha’ slaat aan in Nederland; het is een ware een hit. Maar Nederland zou wel eens de woede van Thailand op haar hals kunnen halen. Joost de Graaf en Anouk de Vries zijn de bedenkers van knuffelboeddha. We hadden een interview met Joost de Graaf.

Hoe kwam je op het idee voor My First Buddha?

Mijn vrouw en ik hebben acht jaar lang zes speciaalzaken voor bedden gehad in het midden van het land. Door de recessie werden wij gedwongen om ons bedrijf in het begin van 2011 te sluiten. Ik leefde al een tijdje met het idee een Boeddha-knuffel te ontwikkelen en ik kreeg steeds meer signalen dat ik het moest doorzetten. Het idee is ontstaan in Azië, eigenlijk al jaren geleden. Ik zag Boeddha in alle vormen, maten en materialen, maar nooit in een stoffen uitvoering.

Wat is je bedoeling met My First Buddha. Heeft het een boodschap?

Wij komen al jaren in Azië en zien hoe vreedzaam Boeddhisten met elkaar omgaan en hoe ze respect hebben voor alles wat leeft. Het doet mijn vrouw en mij pijn om te zien hoe de jeugd en de volwassenen met elkaar en met de dieren omgaan. Wij maken ons dan ook ernstige zorgen waar dit eindigt. Met My First Buddha hopen wij te bereiken dat kinderen, nu en op latere leeftijd, met meer respect omgaan met mens en dier.

Zelf ben ik als kind opgegroeid met Bert en Ernie als trouwe knuffels. En nu ik 39 jaar ben, heb ik nog steeds warme gevoelens en respect voor deze twee personen.

Wist je toen al dat er verschillende vormen van het Boeddhisme waren? Dat het Boeddhisme in Thailand anders is dan in Nepal?

Tuurlijk wist ik van alle stromingen af maar dit heeft mij niet weerhouden van mijn project. Er is maar één Boeddha ( Siddharta Gautama) en zijn leer is duidelijk, het leven bestaat uit allerlei vormen van lijden, pijn, verdriet, afgunst, jaloezie en haat. En deze vormen van lijden zijn nu juist waar heel veel mensen niet meer mee om kunnen gaan. Vele durven niet meer te luisteren naar zichzelf en te voelen en te accepteren dat dit hoort bij het leven. In plaats van te luisteren en te accepteren naar pijn, verdriet, afgunst jaloezie en haat reageren ze dit af op andere mensen en hun omgeving door te gaan moorden, liegen, jaloers te zijn en mensen op te lichten en te bedriegen.

Schrok je van alle commotie die ontstond rond de afbeelding van Boeddha op mobiele toiletten?

Nee, geen moment van geschrokken. Ik vond het terecht dat dit niet kan. Een Dixie is totaal iets anders en daar is geen uitleg voor nodig. Een zeep van Boeddha kan volgens mij ook niet. Je wast niet je vieze handen schoon aan Boeddha. Het als beeld neerzetten kan uiteraard wel maar zo ervaart niet iedereen dat, helaas. Met My First Buddha is het anders. Er wordt met respect met My First Buddha omgegaan.

My First BuddhaKinderen vinden My First Buddha geweldig omdat ze nu minder bang zijn in het donker. Ze praten tegen Boeddha en vertellen wat ze allemaal meemaken. Zo is er een meisje van 13 jaar dat botkanker heeft. Ze heeft net 28 chemotherapie-behandelingen ondergaan en een zwarte operatie achter de rug, waar eventueel haar been zou worden afgezet. Haar eigen My First Buddha mocht mee de operatiekamer in om haar te beschermen.

Tijdens de operatie hebben ze haar been kunnen redden. Het lieve meisje, haar familie en vrienden geloven dat Boeddha hierbij geholpen heeft.  Zij dragen een warm hart uit naar My First Buddha. En dit is precies waarvoor ik My First Buddha heb bedacht. Dit meisje, als alles goed gaat verder, zal altijd met Boeddha leven omdat hij haar leven heeft veranderd en haar heeft beschermd.

Zo zijn er tientallen soortgelijke verhalen waar My First Buddha een rol in speelt en een extra stukje steun geeft tijdens moeilijke, maar ook mooie tijden.

Wat vind je van al die commotie?

Deels terecht en soms hypocriet. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me er niet zo heel erg veel mee bezig heb gehouden, omdat ik probeer mensen zo min mogelijk te veroordelen en me voornamelijk bezig te houden met mijn eigen dingen en daar positiviteit uit haal.

Dacht je toen: “Dat kan er ook gebeuren met My First Buddha” ?

In het begin, voordat ik was gestart, maakte ik me zorgen. Maar tijdens het zoeken van een producent op een beurs in Duitsland kwam ik er achter dat ik me geen zorgen hoefde te maken.

Ik liet mijn samples zien aan een fabriek uit Thailand, een Boeddhistisch familiebedrijf dat al 35 jaar knuffels maakt. Na het tekenen van een geheimhoudingsovereenkomst, liet ik de Buddha samples zien. De hele familie heeft twintig minuten een grote glimlach op de lippen gehad en vond het een geweldig idee. Toen wist ik, dit is nog een signaal en we moeten dit doorzetten.

My First BuddhaHelaas doordat de Thaise regering onvoorspelbaar is, hoe men hiermee omgaat, durfde de eigenaar het niet door te zetten. Hij vertelde dat de regering zonder overleg zijn fabriek dicht kan gooien en daarmee 600 man op straat komen te staan. Ik heb een afspraak gemaakt met deze fabriek uit Thailand, dat als het in de wereld een succes gaat worden en de regering van Thailand accepteert onze My First Buddha, dat ik de productie terug naar Thailand zal brengen.

Begin februari van dit jaar hebben wij een grote internationale beurs gedraaid om ons product te presenteren. De reacties waren overweldigend en er was veel interesse in ons product. Landen zoals Japan, China, Hong Kong, Korea, Dubai, Thailand, Australië, Canada, Amerika, Israël, Zuid Afrika, Chili en heel Europa zijn geïnteresseerd om het product te gaan verkopen. Vaak waren de vertegenwoordigers van deze bedrijven uit al deze landen Boeddhist of voelde zich aangetrokken tot het Boeddhisme. Wederom was dit een bevestiging dat ik me geen zorgen hoefde te maken.

Hoe heb je je toen voorbereid? En zo ja, wat heb je gedaan?

Zoals ik al vertelde heb ik na deze beurs geen moment getwijfeld. Wel was ik ervan overtuigd dat het niet alleen een knuffel moest zijn, maar een totaalconcept. Boeddha prop je niet zomaar in een vak, daarom hebben wij er een mooie doos omheen gemaakt zodat het rustig zit te wachten op zijn nieuwe eigenaar in zijn eigen ruimte.

Uit de tijd van onze speciaalzaken voor bedden hebben we altijd goede doelen gesteund. Wij hadden het toen goed dus wij wilde dat ook delen met anderen. Nu heb ik meteen vanaf het begin gekozen om een goed doel te verbinden aan My First Buddha. Je koopt iets voor een ander en daarmee help je een minder bedeeld kind. Zo willen wij de boeddha gedachte in onze knuffel verwerken. 10 % van de netto omzet doneren wij aan Save the Children, de grootste kinderrechtenorganisatie van de wereld.

Paul van der Velde, hoogleraar Hindoeïsme en Boeddhisme aan de Radboud Universiteit Nijmegen, zegt heel stellig “Zo’n knuffel als ‘My first Buddha’ is ondenkbaar in Thailand. Dat doe je niet.” Wat vind je van zijn opmerking.

My First BuddhaIk denk dat de heer Van der Velde twee dingen moet scheiden: wat wordt er niet getolereerd door de regering en hoe zou boeddha hier zelf tegenover staan. Het klopt dat Thailand hierover vervelend kan gaan doen, je mag ook niets doen met de koning en met de Thaise vlag.  Wij krijgen geregeld berichtjes van de Thaise bevolking waarin wordt verteld dat ze onze knuffel steunen en de regering zich hypocriet opstelt.

Je gaat binnenkort My First Buddha exporteren naar Zuid-Korea. De Thai zijn dol op Zuid-Korea en alles wat daar gebeurd. ben je niet bang dat ze er lucht van krijgen?

Nee, het zou juist geweldig zijn als Thailand ziet hoe de Zuid-Koreanen met My First Buddha omgaan. Zo is er een kans dat My First Buddha uiteindelijk ook in Thailand terecht zal komen. Zuid-Korea vindt dit juist een mooie eervolle kans om op deze manier de jeugd vroeg met Boeddha in aanraking te brengen en dat Boeddha hun steun kan geven.

Kortom: verwacht je een rel of denk je dat het allemaal wel met een sisser afloopt?

Ik verwacht geen rel, maar alles is mogelijk, de tijd zal het leren. Boeddha leeft in iedereen en sommige vinden hem via My First Buddha.  Mijn idee was dat we kinderen op jonge leeftijd in contact brengen met Buddha, vier maanden verder ontdekken wij dat ook volwassenen blij worden van My First Buddha. En dat voelt erg fijn en voldaan.

Wat zijn we nog vergeten te vragen, waar je graag een antwoord op zal geven?

Laten we met z’n allen werken aan een wereld waarin we met meer respect, liefde en begrip met elkaar omgaan.

Lees ook

%d bloggers liken dit: