De Gouden Driehoek Thailand

In de vorige eeuw was het de naam voor een beruchte streek in Azië waar drugs verbouwd en gebruikt werden, de gouden driehoek. Inmiddels is die praktijk de kop in gedrukt en staat het voor een deel van zuidoost-Azië wat een enorme aantrekkingskracht heeft op toeristen.

Het Amerikaanse State Department is de naamgever voor de gouden driehoek waarin drie landen in zuidoost Azië elkaar ontmoeten. Laos, Thailand en Myanmar en twee rivieren Mekong of Mae Khong en de Ruak komen bij elkaar.


Ten westen van de Mekong ligt Thailand ten oosten Laos en ten noorden van de Ruak ligt Myanmar, heldere grenzen. Rivieren die een natuurlijke grens vormen en geweldig zijn voor het vervoeren van goederen en mensen. Het heuvelachtige landschap ziet er lieflijk uit, uitdagend om te kijken wat er achter zich heeft afgespeelt.



Gouden Driehoek: een aantrekkingskracht

In een uithoek van een land gebeuren vaak de dingen die je als maatschappij niet zo graag ziet. Bij de grenzen staan bijvoorbeeld de kerncentrales. De opiumteelt en het gebruik er van is voor veel boeren in deze historisch gezien afgelegen streek de financiële redding geweest. Opium bracht duidelijk meer op, langzamerhand komt zo’n streek dan in de ban van de opium.

Wanneer je er nu komt, zoek je onbewust naar de restanten van die tijd. Behalve in de echt afgelegen dorpjes krijg je daar weinig van mee. In sommige dorpjes zien de mensen er ineens anders uit, lijkt de armoede groter. Wanneer je je dan bedenkt dat het waarschijnlijk een bergstam is die zijn stempel drukt op de uitstraling van de bevolking en de boeren hun rijke product zijn kwijt geraakt, valt het allemaal gewoon op zijn plaats. De sporen van de oorlog tegen de drugs vind je alleen nog in de geschiedenis boekjes.

Toeristisch of niet ?

De streek is indrukwekkend om te bezoeken, het einde van de wereld lijkt een stukje dichterbij terwijl aan de oevers van de rivier het aangenaam toeven is, als altijd. Behalve dat je met de plaatselijke muggen moet strijden om het territorium.

Om de oevers wat aantrekkelijker te maken voor de bezoekers zijn her en der wat grote beelden opgericht, een boeddhabeeld op een boot en enorme olifanten. Fotogeniek vormen ze een opmaat voor de eigenlijke attractie; een boottocht op de rivier. De keuze is ruim, de oever lijkt wel een grote aanlegplaats.

Veel van de bezoekers komen voor een dagtrip met de bus en sluiten af met eten in een van de restaurants. Om echt de charmes van het gebied te leren kennen is een of meerdere overnachtingen in het gebied een aanrader. Even terugschakelen en genieten van het land.




Post Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.